بر مىخاست در آن مىديدند ، هميشه يك نگهبان آن را مىنگريست وهر كشتى را كه مىديد ، فرمانروا را از آن آگاه مىنمود وأو كبوتران خبر را با دستور به بندرها مىفرستاد تا اينكه سگ روم ( امپراتور ) كسى بدانجا فرستاد وأو با حيله خود را نگهبان آنجا ساخت وآينه را دزديد وبرد : برخى گويند آن را شكسته به دريا ريخت . در كتاب طلسمات آن را طلسمى دانسته كه جلو تسلط آب را بر مصر مىگيرد . واز همين روى سگ روم در صدد ويران كردن سر آن برآمد ولى نتوانست بدان دست يابد . در جغار طلسمى براي جلوگيرى از تسلط شن بر شهر وديه‌ها هست . طلسم در جائى جز مصر وشام نيست وگويند از كارهاى پيامبران است . من در إيران نيز طلسمهائى ديده‌ام . ماه‌ها : در ماه‌هاى قبطي آغاز زمستان توت است كه نوروز « 1 » در آنست ، سپس بابه ، هتور ، كيهك * طوبه ، امشير است ، ماه‌هاى تابستان نيز : برمهات ، برموده ، بشنس ، باونه ، ابيب ، مسرى مىباشد . مرزها : درياى روم در شمال ودرياى چين ( درياى سرخ ) دو سوم شرق آن را گرفته است . اين دو سوم خود در پنج رده ديده مىشود ،

--> ( 1 ) مسعودى گويد : اولين ماه قبطيان توت برابر أيلول است ، سپس بابه - تشرين يكم هاتور - تشرين دوم ، كيهك - كانون يكم ، طوبه - كانون دوم ، امشير - شباط . برمهات - آذار ، برموده - نيسان ، بشنش - ايار ، باونه - حزيران ، ابيب - تموز ، مسرى - آب : وپس از آن پنجهء دزيده را به نام « كور » مىآورند ( مروج چ . پاريس 3 : 399 ) . وياقوت 4 : 863 ) .